25690912pm--ธรรมเป็นสิ่งจำเป็นและเร่งด่วน

12 ก.ย. 69 - ธรรมเป็นสิ่งจำเป็นและเร่งด่วน : ถ้าเรามองว่า ธรรมะเป็นเรื่องเร่งด่วน ถึงแม้ว่าปฏิบัติแล้วไม่เห็นผลในวันสองวัน กว่าจะเห็นผลก็ใช้เวลานาน เพราะต้องอาศัยการสะสม เหมือนการหยอดกระปุกออมสิน เหมือนการออกกำลังกาย แต่ถ้าเราเห็นย้ำเตือนว่า มันเป็นเรื่องเร่งด่วน ก็จะรีบทำ ไม่ผัดผ่อน งานการก็สำคัญ แต่ก็ไม่ให้มันมามีความสำคัญ จนกระทั่งเอาเรื่องธรรมะไปไว้เวลาอื่น

ถ้าคนเราเห็นว่า ธรรมะเป็นเรื่องเร่งด่วน ไม่ใช่แค่จำเป็น เราจะไม่ผัดผ่อนง่าย ๆ เราจะทำ และถ้าเราทำจนเป็นกิจวัตร เป็นนิสัย ผ่านไป 10-20 ปี มันมีอานิสงส์มาก เวลาเราเจอมรสุมลูกใหญ่ เจอวิกฤตในชีวิต คนไม่มีธรรมะก็อาจจะคิดฆ่าตัวตาย หรือไม่ก็กลัดกลุ้มจนเป็นโรคซึมเศร้า แต่คนที่มีธรรมะ เขาจะสามารถรับมือกับมันได้   ถึงเวลาเจ็บป่วยด้วยโรคร้าย โรคมะเร็ง ก็ไม่ได้คร่ำครวญโอดครวญ หรือบ่นว่าอยากตาย ๆ แต่สามารถที่จะอยู่กับความเจ็บป่วยได้ด้วยใจที่ผาสุก ใจที่สงบ ยิ้มแย้ม มีอารมณ์ขัน หยอกล้อคนได้ หรือเวลาสูญเสียคนรัก ก็ไม่ได้กลัดกลุ้มโศกเศร้า จนกระทั่งไม่มีแรงจูงใจในการมีชีวิต แต่สามารถที่จะอยู่กับความสูญเสียนั้นได้ ด้วยใจที่ไม่ทุกข์ เพราะรู้ว่ามันเป็นธรรมดาโลก   ปัญญาจะไม่ถึงขั้นที่ปล่อยวางไม่ยึดติดในตัวกูของกูได้ แต่ก็ยังมีสติมีความรู้สึกตัว ไม่ปล่อยให้ใจจมดิ่งลงไปในความทุกข์ สติและปัญญาระดับที่จะช่วยให้เราออกจากความทุกข์แบบนี้ได้ มันไม่ใช่ว่าจะเริ่มทำเอาเมื่อตอนที่เกิดปัญหา เหมือนกับเรืออับปางแล้วตกน้ำ ถึงค่อยมาฝึกว่ายน้ำ มันไม่ทัน มันต้องฝึกว่ายน้ำแต่เนิ่น ๆ ตอนที่ยังสบายดีอยู่ ตอนที่ยังเด็กด้วยซ้ำ   ธรรมะก็เหมือนกัน ถ้าเรานอกจากมองเห็นว่าจำเป็นแล้วเป็นเรื่องเร่งด่วน มันก็จะทำให้เราใส่ใจกับการปฏิบัติเสียแต่เดี๋ยวนี้ แม้จะต้องใช้งานในอีก 20-30 ปีข้างหน้า ก็เหมือนกับต้นพะยอมของสมเด็จ แม้อีก 50 ปี มันจะโตจนออกดอกได้ แต่ว่าต้องรีบปลูกวันนี้เลย ช้ามิได้