25690910pm--มองตนจนพ้นทุกข์

10 ก.ย. 69 - มองตนจนพ้นทุกข์ : นโปเชบอกว่าช่วงที่ท่านรู้สึกแย่หรือรู้สึกกลัวคือ การที่ท่านมีความโกรธคนที่ทรมานท่าน เป็นคำตอบที่ประหลาดมาก เพราะว่าแทนที่ท่านจะบอกว่าช่วงที่ท่านรู้สึกแย่ คือช่วงที่ท่านถูกทรมาน ถูกบีบขมับ ถูกทำร้าย ท่านกลับบอกว่าเป็นช่วงที่ท่านโกรธคนที่มาทรมานท่าน เพราะท่านรู้ว่าคนที่ทรมานท่าน ทำร้ายท่านก็ทำร้ายได้แต่กาย แต่ทำให้ท่านทุกข์ใจไม่ได้

แต่เมื่อใดก็ตามที่ท่านโกรธคนเหล่านั้นท่านก็จะทุกข์ใจ คนเหล่านั้นทำได้เพียงทำร้ายร่างกาย แต่ตั้งใจทำให้ท่านทุกข์ไม่ได้ แต่ท่านโกรธเมื่อไรท่านก็จะทุกข์เมื่อนั้นเลย ท่านอาจจะมีเหตุผลอื่นด้วย เช่น พอโกรธแล้วจิตก็จะคิดร้าย ซึ่งทำให้อยากจะผิดศีล ทำร้ายตอบโต้กลับคืน หรือพูดร้ายซึ่งก็เป็นการซ้ำเติมเพิ่มทุกข์ให้ตัวท่านเอง แต่เหตุผลสำคัญคือถ้าท่านไม่โกรธ ท่านก็จะทุกข์แต่กาย แต่ว่าใจไม่ทุกข์ อันนี้ก็เป็นอุทาหรณ์ที่ดีเลยว่าจริงๆ แล้วไม่มีใครทำให้เราทุกข์ใจได้ หรือไม่มีใครทำร้ายใจเราได้ถ้าเราไม่ยินยอม อันนี้คานธีเคยพูดไว้ "ไม่มีใครทำร้ายข้าพเจ้าได้ ถ้าข้าพเจ้าไม่ยินยอม" เราก็เห็นตำรวจอังกฤษและตำรวจอินเดียทุบตีคานธี แต่ก็ทำร้ายท่านได้แต่กาย แต่ว่าใจท่านไม่ได้ทุกข์ด้วย เพราะท่านไม่ยินยอม   ถ้าเราไม่มองตนเราจะไม่เห็นตรงนี้แล้วไม่เข้าใจ แต่ถ้าเรามองตนเราจะเข้าใจ ซึ่งนอกจากจะช่วยทำให้เรามีความทุกข์น้อยลงเมื่อประสบกับสิ่งที่ไม่ประสงค์ หรือเมื่อประสบกับอนิฏฐารมณ์ คือ รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัสที่ไม่น่าพอใจ เสื่อมลาภเสื่อมยศ ถูกต่อว่าด่าทอ แต่ที่สุดแล้วมันยังช่วยทำให้เราพ้นขีดจำกัดของตัวเอง เกิดความรู้สึกที่เป็นหนึ่งเดียวกับสรรพสิ่ง เหมือนกับที่คลื่นได้พบว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของน้ำทะเล และนี่คือวิถีแห่งการพ้นทุกข์ที่ท่านนัท ฮันห์เรียกว่าการบรรลุนิพพาน