Why It MATTERs คุยข่าวให้เกี่ยวกับคุณ

AYO_WHEE พงศ์พิพัฒน์ บัญชานนท์ กับปีที่ต้องเรียนรู้ว่าการบริหารคนเป็นเรื่องยากแต่ต้องทำ

จากรายการ Why It MATTERs คุยข่าวให้เกี่ยวกับคุณ
· 22:32 นาที
0:0022:32
ดาวน์โหลดบน App Store (iPhone) ดาวน์โหลดบน Google Play (Android)
รายละเอียดตอน
หวี-พงศ์พิพัฒน์ บัญชานนท์ ขึ้นมาทำหน้าที่บรรณาธิการบริหารของ The MATTER เป็นปีแรกไม่สิ นี่เป็นการรับตำแหน่งบรรณาธิการบริหารครั้งแรกของชีวิตหวีเลยทีเดียว การเปลี่ยนผ่านหน้าที่จากคนทำงานข่าว มาเป็นการทำงานบริหารมันช่างยากเย็นเหมือนปลาช็อกน้ำ และหวีก็ช็อกไม่แพ้ปลาเลยไปฟังพอดแคสต์ Another Year Old รายการพิเศษช่วงปีใหม่ที่จะคุยกับหวีว่าแล้วอะไรคือสิ่งที่เขาได้เรียนรู้จากปี 2019 ที่กำลังจะผ่านไปนี้บ้าง  เป็นปีแรกที่ได้เลื่อนตำแหน่งเราไม่เคยอยู่ที่ไหนนานพอจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นตำแหน่งบริหารเลย ปีนี้เราได้เป็นบรรณาธิการบริหารเป็นครั้งแรกในชีวิต นอกจากเพราะผู้ใหญ่ให้โอกาสและเล็งเห็นเราแล้ว ยังอาจเพราะเราแก่สุดในกองบรรณาธิการก็เป็นได้ เพราะน้องๆ ในทีมนี่ครึ่งหนึ่งเป็นนักศึกษาที่เพิ่งจบใหม่กันทั้งนั้น สิ่งแรกที่ได้เรียนรู้คือการทำงานในฐานะหัวหน้าคน ซึ่งโคตรยาก หนึ่งคือเราติดกับการทำอะไรเองทุกอย่าง แม้เราจะไว้ใจทีมนะ แต่พอถึงจุดหนึ่งเราจะลงไปทำเอง เดิมเราเป็นบรรณาธิการข่าวความคิดชีวิตก็อยู่วนเวียนอยู่กับการทำข่าว หาข่าว คุยข่าวที่มันสนุก เขียนข่าวให้น่าสนใจ แต่พอทำงานบริหารงานก็เริ่มมาอยู่กับคนมากขึ้น ทั้งการคุยกับคน ผลักดันคน คัดเลือกคน ซึ่งเราก็เลือกข้อดีจากหัวหน้าคนก่อนๆ ที่เราเคยทำงานด้วยมาปรับใช้ เราก็สรุปได้เป็นหลักคิด 2-3 ข้อหนึ่งคือ แฟร์ เราต้องแฟร์กับทุกคน แม้แต่ในสถานการณ์ที่คนไม่เห็นด้วยเหมือนกันหมด หัวหน้าก็ต้องลงไปตัดสินให้ทุกคนรู้สึกว่าได้รับความยุติธรรม หัวหน้าฟังคุณทุกคนนะสองคือ ไม่ใจแคบ หลายคนที่เราทำงานด้วยเก่งมากนะ แต่ผลักดันอะไรให้เกิดขึ้นไม่ได้ หรือคนที่ทำงานด้วยไม่แฮปปี้ก็เกิดจากสิ่งนี้แหละ ใจแคบ เราบอกน้องตั้งแต่วันแรกๆ เลยว่าเราไม่ใจแคบนะ บอกอะไรได้หมด ผลคือเราสั่งงานอะไรน้องแทบไม่ได้เลย (หัวเราะ) หลายประเด็นที่โยนๆ ไปให้น้อง กลายเป็นว่าน้องไปคิดแง่มุมของตัวเองที่ดีกว่าของเราเสียอีก เราเลยไม่ว่าอะไรสามคือ ให้โอกาสคน อันนี้สำคัญมาก และต้องใช้เวลาเรียนรู้นานมากกว่าข้อนี้จะเกิด พี่เชื่อว่าเรา open นะ แต่พอถึงเวลาหนึ่งจะมักจะลงไปทำเอง เราก็ใช้เวลาเรียนรู้เรื่องนี้อยู่ครึ่งปี จนมาคิดว่าเราต้องไว้ใจน้องนะ เราต้องปล่อยให้น้องทำเอง เราไปคุยกับเพื่อนที่เป็นบรรณาธิการออนไลน์หลายที่นะ ก็พบประเด็นเดียวๆ กัน เราไม่ควรลงไปจบงานให้น้องๆ นะ ต้องปล่อยให้น้องทำงานเอง คุยกับธัญก็บอกว่าพี่ต้องถอยออกมาละ ไม่งั้นน้องๆ ไม่ได้แสดงความสามารถทีม The MATTER มี 17 คน มี 8 คนที่ปีนี้คือปีทำงานแรกของเขา ซึ่งเราสนุกนะ น้องที่เพิ่งเริ่มชีวิตทำงานมันจะมีอะไรบางอย่างที่ไม่ได้อยู่ในกรอบของคนทำงาน ซึ่งกว้างกว่าความคิดของเราเสียอีก  ปีนี้เวลาเดินช้ามากปีนี้มีอะไรที่ต้องรับผิดชอบเยอะมาก และส่วนมากเป็นเรื่องจุกจิก และเราก็ได้รู้ว่าเรามีความสามารถพิเศษเวลาวิกฤต นั่นคือความมั่นใจในตัวเองอะไรบางอย่างว่าเราจะผ่านวิกฤตนี้ไปได้ก่อนหน้านี้เราจะกรอบตัวเองตลอดเวลา ว่าเราต้องมั่นใจนะ เราถึงจะผ่านมันไปได้ แต่คราวนี้วิกฤตจริงๆ เราก็รู้สึกจริงๆ ว่าเรามั่นใจ เรายังยิ้มได้ ทั้งๆ ที่มีปัญหาจุกจิกมากมายหลายคนอาจไม่รู้ว่าในปีนี้ The MATTER ไม่มีทีมงานรุ่นก่อตั้งเหลืออยู่เลยแม้แต่คนเดียว ซึ่งความยากคือคนจะคาดหวังให้คุณทำแบบเดิมได้ แต่ในขณะเดียวกันก็คาดหวังให้คุณทำต่างจากเดิม และจังหวะนี้ก็มาบรรจบกับการที่พี่ขึ้นมารับตำแหน่ง ทำให้หลายคนรู้สึกว่า The MATTER จะไปรอดหรือเปล่านะ ซึ่งเราก็คุยกับน้องตลอด ประกอบกับข้อมูลต่างๆ และความหน้าด้านส่วนตัว ว่าทีมเรายังไงก็ไปรอด น้องๆ ใหม่ๆ ก็ทำให้เราสนุกขึ้นมากๆ  พึ่งพาคนอื่นด้วยพอเราเรียนรู้ว่าเราพลาดยังไง เราจะพึ่งพาคนอื่นมากขึ้น ยิ่ง The MATTER ตั้งใจจะพูดกับคนรุ่นใหม่ แล้วทำไมเราจะไม่ให้คนรุ่นใหม่สื่อสารกับคนรุ่นเดียวๆ กันกับเขาล่ะเราว่ายุคนี้ generation มันไม่ได้แบ่งกว้างๆ เป็น Gen X, Gen Y, Baby Boomer แล้ว มันซอยย่อยลงไปมากกว่านั้น เห็นได้จากการดูใบสมัครงาน ปีนี้เราเปิดรับทั้งเพื่อทดแทนคนที่ออกไป และเพิ่มตำแหน่งใหม่ ทำให้มีคนยื่นใบสมัครเข้ามา 400-500 คนเลยทีเดียว เราก็ได้อ่านทั้งหมด และได้เห็นความเปลี่ยนแปลงว่าต้นปีเป็นเจนนึง ปลายปีเป็นอีกเจนนึง จากสไตล์ของใบสมัครยกตัวอย่างชัดๆ คือเรื่องเงินเดือน ต้นปีเนี่ยจะเรียกเงินเดือนในเรตที่คิดว่าฉันควรจะได้ ซึ่งค่อนข้างสูงสำหรับคนเพิ่งเริ่มงานใหม่ ส่วนปลายปีจะเรียกเงินเดือนต่ำกว่าความสามารถจริงของฉัน กดเงินเดือนตัวเองเพราะเขาอยากจะได้งาน บางคนต่ำจนเราสงสัยว่าจะใช้ชีวิตได้ยังไงอีกอันที่ได้จากการสัมภาษณ์คนที่สมัครเข้ามาคือ น้องๆ เจนปลายปีนี้เนี่ย เขาต้องการทำงานที่เดียวเป็นเวลานานๆ ซึ่งไม่เหมือนต้นปีหรือปีก่อน ที่เหมือนต้องการเข้ามาหาประสบการณ์แล้วไปที่อื่นต่อเราเอาสิ่งน่าสนใจและความหลากหลายเหล่านี้มาเป็นพลังให้เราทำงานต่อไปปีนี้เริ่มต้นด้วยวิกฤต แต่พอมันลงไปถึงจุดต่ำสุดของการทำงานแล้วเนี่ย มันกระดอนขึ้น จากนี้เราคิดว่ามันจะมีแต่ขึ้นแล้วล่ะ #SalmonPodcast #AnotherYearOld #TheMATTER #พงศ์พิพัฒน์บัญชานนท์ Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices
ตอนอื่นในรายการนี้

ดูทุกตอน →